نوحع خواني براي اموات به دستور احاديث شيعه حرا م است چرا  نوحه ميخوانيد 

هم اكنون افراد زيادي هستند كه به وسيله نوحه خواني در امد گزافي را به دست مي اورند ان را علماي شيعه رد نمي كنند چرا

اما اگر کسي به روايات ائمه اهل بيت عليهم السلام و سخن علماي قديم شيعه نگاه کند چيزي ديگر خواهد يافت؛ ابن بابويه قمي در کتاب (من لايحضره الفقيه 4/376) مي‌ گويد پيامبر –صلى الله عليه وآله وسلم- در کلام بي ‌نظيري مي‌ گويد: (نوحه‌ سرايي از کارهاي جاهليت است). و نوري طبرسي در مستدرک الوسائل (1/143 – 144) از علي –عليه السلام- روايت مي‌ کند که گفت: (سه چيز از اعمال جاهليت هستند که همواره مردم به آن مي‌پردازند تا اينکه قيامت برپا شود: طلب باراني‌کردن بوسيلة ستارگان، و طعنه‌زدن به نسب‌ها، و نوحه‌سرايي براي مردگان.)

و محمد باقر مجلسي در (بحارالانوار) از علي –عليه السلام- روايت مي‌کند که گفت: وقتي ابراهيم پسر رسول الله –صلى الله عليه وآله وسلم- وفات کرد، پيامبر به من فرمان داد که او را غسل دهم و من او را غسل دادم، و پيامبر او را کفن کرد و بر او خوشبو ماليد، و به من گفت: او را به دوش بگير اي علي! من او را به دوش گرفتم تا آن که او را به بقيع بردم آنگاه پيامبر بر او نماز خواند... . ايشان وقتي او را ديد گريه کرد و مؤمنان وقتي ديدند که او –صلى الله عليه وآله وسلم- گريه مي‌کند آنها نيز گريه کردند تا اينکه صداي گريه مردان از صداي زنان بلندتر شد، آنگاه پيامبر –صلى الله عليه وآله وسلم- آنان را به شدت نهي کرد و گفت: چشم اشک مي ريزد و قلب اندوهگين مي ‌شود، و ما چيزي نمي‌گوييم که پروردگار را ناخوشنود ‌کند، و ما به سبب از دست‌دادن تو مصيبت‌زده و غمگين هستيم...)[2]. ملاحظه کنيد که پيامبر –صلى الله عليه وآله وسلم- و امام علي –رضي الله عنه- چگونه از نوحه ‌سرايي نهي مي‌ کنند و آن را از عمل جاهليت مي ‌دانند اما اينک نوحه ‌سرايي مستحب است!! و از آن که نصوص بسيار واضح و روشن از نوحه‌سرايي نهي مي ‌کنند طوسي و ابن حمزه به صراحت گفته‌ اند که نوحه‌ سرايي حرام است، و طوسي مي‌گويد که شيعيان در زمان او بر حرام‌بودن نوحه‌سرايي اجماع داشته‌اند[3].

و روايات تصريح کرده‌ اند که زدن به سر و سينه از بدعت‌هاي زشتي است که خدا و پيامبرش و ائمه اطهار آن را نمي ‌پسندند.

و امام باقر مي‌گويد: (سخت‌ترين بي‌تابي، فرياد و نوحه‌ سردادن و زدن به سر و سينه و کندن موي پيشاني است، و هر کس نوحه‌سرايي کند صبر و شکيبايي را رها کرده و راهي غير از راه صبر را در پيش گرفته است)[4].

و روايت شده که امام حسين به خواهرش زينب گفت: (خواهرم! تقواي الهي را پيشه کن، و بدان که اهل زمين مي‌ميرند، و اهل آسمان باقي نخواهند ماند، و همه چيز بجز خداوند نابود خواهد شد، خداوندي که آفريده‌ها را با قدرت خويش آفريده است و روزي آفريده‌ها به سوي خدا باز خواهند گشت، وخداوند يکتا و يگانه است، پدرم و مادرم و برادرم از من بهتر بودند، و براي من و هر مسلماني پيامبر خدا الگو است)، حسين خواهرش را با چنين سخناني دلجويي کرد سپس به او گفت: (خواهرم! من تو را قسم مي‌دهم، اگر من کشته شدم گريبانت را پاره مکن، و به خاطر از دست‌دادن من چهره‌ات را خونين مکن، و فرياد واويلا سرمده)[5].

بنابراين محمد بن مکي عاملي (شهيد اول) از طوسي نقل کرده که گفت: (زدن به صورت و کندن مو به اجماع حرام است، زيرا اين کارها نشانة اظهار نارضايتي از تقديرالهي است)[6].

اما در مورد پوشيدن لباس سياه امام علي مي‌گويد: (لباس سياه نپوشيد زيرا لباس فرعون است)[7].

وقتي اين روايت ‌ها را که زدن به سر و سينه و سياه‌پوشيدن را حرام قرار مي‌دهند از طرفي واقعيت تلخي را مي‌ديدم که من بر آن تربيت شده بودم و به گمان نشانه محبت اهل بيت اين کارها را مي‌کردم حيرت زده و مات شدم، نمي ‌دانستم که آنچه ما در حسينيه‌ها و عزاداري‌ها انجام مي‌دهيم مخالفتي صريح با توصيه‌ها و گفته‌هاي اهل بيت و جد بزرگوارشان محمد –صلى الله عليه وآله وسلم- است.

الاسرا